Yazı Detayı
02 Aralık 2019 - Pazartesi 09:38 Bu yazı 256 kez okundu
 
Bağımsızlık karakterindir
Yrd.Doç.Dr.Nazım S.Burgul
nazim.burgul@neu.edu.tr
 
 

Ayhan Işık’ın sigaralı fotoğrafıyla büyüdü bizim nesil. Sonrasında Ankara Tunalı Kuğulu Park’ta talebelik yıllarımızda da arkadaşlarım Anıl ve Ertaç’la tütünü içimize çekmeden birkaç kez elimizde tuttuk, iyi halt ettik özentiler biz şeklinde. Sonrasında önce Chicago’da arkadaşımız Mustafa’nın ev partisinde denedik o mereti. Beceremedik ama nihayetinde yeğenim Mehmet’le Londra’da denemeler ötesi ve diğer yeğenim Turhan ve kardeşim Cevdet’le Toronto’da içimize çekmeyi becermiştik o kahpe sigaranın dumanını sigara ötesi bir partide.

 

Sonraları yüksek lisans işleri için Ankara’ya dönüş ve çok takılmamıştık ama artık bağımlılık hissi giderek artmaya başlamıştı. Otlangaç hâlinde günde birkaç sigara içiyorduk sigara içen arkadaşlarımızın paketlerinden. Artık mutsuz başlangıç gelip çatmıştı! 31 Aralık 1995 akşamıydı. Yılbaşı kutlamaları tam gaz devam ediyordu millette. E biz de eksik kalmayalım diye arkadaşlarla Liman’a takıldık o akşam. Önce klasik buluşma yerimiz Girne’nin eski limanına yollandık. Biraz âlem ahkâm yaptık oralarda ve sıra Jasmine’deki yemekli davete gelmişti. İşte, o ana kadar ara sigara otlangaçlı bendeniz bağımlısı olduğumu hissetim o illetin. Limanın çıkışındaki Dallas Büfe’ye doğru ilerledim ve ilk paketimi utana sıkıla oradan satın aldım. Sonradan “İyi halt ettin be Nazım. İhtiyacın olmayan bir maddeyi, körpe ciğerlerine ve beynine alarak kendine ihtiyaç ettin. Sen de artık bir bağımlısın” dedirten naneyle ilgili uzun ince bir yolun başlangıcındaydım. Dile kolay, günde en az 40 sigara içiyordum, daha doğrusu yiyordum. Bağımlı olan bilir, günler geçtikçe sigaradan dolayı fiziksel, zihinsel, duygusal ve sosyal tükenmişlik gitgide artmıştı.

 

20 yıl boyunca kapalı ortamlardaki yemeğin tadını alamadım zira aklım dışarıya çıkıp sigara içmekteydi. Market uzaksa sigaraları gece boyunca tek tek sayma stresi, ertesi sabaha uyanışa birkaç sigara bırakma stresi, para suyunu çekti stresi, en önemlisi de bağımsız olamama stresi feci durumdaydı. Artık zamanı gelmişti. Bu işi kendi başıma halletmem zordu. Önce bağımlı terapisti Seral Hanımefendi’den (Devaşan) bir randevu aldık. Toplantı sonunda Allen Carr’ın “Sigarayı bırakmanın kolay yolu” adlı kitabını tavsiye etti ve “Oku da haftaya randevulaşalım hoca” dedi. İlgili kitabı okudum ve Youtube’dan da izledim. İlk farkındalık ise ‘paketten uzaklaşamama’ hissimi bir kez daha hatırlattı Allen Carr isimli eski bağımlı. Çevremle ilgili en ilginç saptamam ise ‘Bağımsız ol’ şeklindeydi. E artık karar verilmişti ve nikotin hücrelerini baskı altına alıp onları pasif hale getirmeye illâ ki bir destek aranıyordu ve bulundu. Mora Terapi sayesinde sağ kulaktan 18 noktaya, sol kulaktan ise 19 noktaya ışın verilerek nikotin isteği yaratan dürtüler kırıldı. Özetle; Günde iki pakete yakın sigara tüketen gamini ben bile bu işi başardığıma göre herkes başarabilir zira bağımsızlık karakterindir.

 
Etiketler: Bağımsızlık, karakterindir,
Yorumlar
Haber Yazılımı